مراجعه هر شش ماه به دندانپزشک برای جلوگیری از پریودونتال

دکتر غلامعباس مرتضوی - جراح و دندانپزشک - متخصص بیماری‌های پریودونتال

0
185
دندان

مثبت زندگی:‌  بیماری پریودونتال، نوعی بیماری لثه است که باعث تخریب بافت‏‌های نگهدارنده دندان می‏‌شود. در مواردی این بیماری بدون علامت است که در صورت درمان نشدن، موجب از دست رفتن دندان‏‌ها می‌‏شود. با انجام معاینه‏‌های دوره ‏ای توسط دندانپزشک، می‏‌توان از وقوع این بیماری پیشگیری کرد. خونریزی و تورم لثه هنگام مسواک زدن، قرمزی لثه‏‌ها و تورم یا جدا شدن لثه از دندان‌‏ها، بوی بد دهان، ‌مشاهده چرک در بین دندان‏‌ها یا لبه لثه از موارد ابتلا به این بیماری است.

۱- شایع‌‏ترین بیماری لثه، ورم لثه است که به‌ اصطلاح به آن ژنژیویت گفته می‌‏شود. این بیماری نوع حاد و مزمن دارد. نوع حاد آن کمتر و نوع مزمن آن بیشتر اتفاق می‌‏افتد. شایع‌‏ترین بیماری بافت‏های نگهدارنده، بیماری پریودونتال یا پریودونتیت است که علاوه بر لثه، سایر بافت‌‏های نگهدارنده دندان مانند استخوان، غضروف و سیمان دندان را دربرمی‏‌گیرد. این بیماری که به علل مختلفی به ‏وجودآمده، سبب تخریب این بافت‏‌ها می‌‏شود.

۲- بیماری پریودونتال بیشتر در کسانی بروز می‌یابد که بهداشت دهان را، آن هم به‌طرز صحیح، رعایت نمی‌‏کنند و به علت تجمع پلاک و جرم دندان، زمینه را برای بروز بیماری فراهم می‏‌کنند؛ البته عوامل مختلفی در این بیماری‏‌زایی موثر هستند مانند عوامل ژنتیکی، موضعی مربوط به دندان‌‏ها، پروتزها و روکش‏‌های غلط و غیرعلمی، پرکردگی‌‏های ناجور، گیر غذایی، نداشتن تعادل و هماهنگی دندان‏‌ها در دو فک،‌ بی‏نظمی دندان‌‏ها، فشارهای ناموزون و غیرمتعادل در درمان ارتودنسی یا بیماری‏‌هایی مانند دیابت یا بعضی بیماری‏‌های خونی، کمبود موادغذایی و ویتامین‏‌ها، همچنین تغییرات هورمونی بدن هنگام دوران بلوغ، قاعدگی، بارداری، یائسگی و غیره. همچنین نحوه تغذیه و سیگارکشیدن از جمله عوامل موثر در بروز این بیماری محسوب می‌‏شوند.

۳- خونریزی از لثه هنگام مسواک‌ زدن یا خوردن غذاهای سفت از علائم بارز بیماری‌‏های پریودونتال است؛ همچنین تغییررنگ لثه از صورتی به حالت کبود یا تیره، ترشح چرک از لبه لثه، احساس درد، خارش و سوزش و در موارد پیشرفته لق شدن، جابه‌‏جا شدن و فاصله‏‌دار شدن دندان‏‌ها و افزایش حجم لثه از جمله این علائم هستند، ولی گاهی حتی در موارد پیشرفته، خونریزی قابل‏ ملاحظه‌‏ای مشاهده نمی‌‏شود و فقط دندانپزشک می‌تواند ابتلا به بیماری را تشخیص دهد.

۴- در صورتی‏که بیماری پریودونتال به موقع درمان نشود، تحلیل به استخوان فک که بر اثر این بیماری شروع شده، ادامه پیدامی‏‏‌کند و درنهایت به از دست دادن دندان‌‏ها منجر می‏‌شود. در چنین حالتی، عوارض بیشماری مانند مشکل در جویدن غذا، به هم خوردن ارتفاع صورت و تغییر قیافه، اشکال در صحبت کردن و بیان کلمات و مشکلات روانی برای فرد ایجاد می‏‌شود؛ همچنین تحقیقات بسیاری نشان می‏‌دهد بیماری پریودونتال می‏‌تواند زمینه‌‏ساز بیماری‏‌های قلبی‏‌عروقی شود؛ همچنین ابتلای خانم‌‏های باردار به این بیماری می‌‏تواند موجب زایمان زودرس و به دنیا آوردن نوزاد کم ‏وزن شده یا دیابت را تشدید کند. در بسیاری موارد، بیماری‌‏های پریودونتال سبب بوی بد دهان می‌شود که خود موجب اشکال در روابط اجتماعی و همچنین مسائل و مشکلات خانوادگی می‏‌شود. با توجه به وجود همه این مسائل بهتر است افراد از طریق معاینات منظم و جرم‏گیری توسط دندانپزشکان از ابتلا به این بیماری پیشگیری کرده و در صورت ابتلا، هرچه زودتر به فکر درمان باشند تا از عوارض حادی جلوگیری کنند که در انتظار آنهاست.

۵- شیوه‌‏های درمانی بیماری‌ هایپریودونتال نسبت به گذشته بسیار تغییر کرده است. اگر بخواهیم خیلی به عقب برگردیم درگذشته، قسمت‏‌های مریض پرحجم و متورم لثه را با دستگاه کوتر می‏‌سوزاندند که روش غلطی بود و هیچ‏‌وقت نتیجه‌‏ای از آن گرفته نمی‌‏شد و گاهی وضعیت را بدتر هم می‏‌کرد. سپس قطع و برداشتن لثه مریض با بیستوری (چاقوی جراحی) متداول شد که هنوز هم  کاربرد دارد. بعدها انواع فلپ‏‌ها برای موارد خاصی پیشنهاد و اجرا شد که در حال حاضر هم از این روش‏ها استفاده می‌‏شود. در این روش‏‌ها با جدا کردن و کنار زدن لثه، دسترسی بیشتر به ضایعات و حفظ بیشترلثه امکان‏‌پذیر و روش بسیار سودمندی است. امروزه به مساله زیبایی توجه زیادی می‌‏شود که با تغییراتی در بافت لثه یا استفاده از پیوندها که از نواحی دیگر گرفته می‌‏شود، می‌‏توان بدشکلی‌‏ها یا نواقص را برطرف کرد. همچنین از پیوندهای استخوانی برای درمان ضایعات خاصی استفاده می‌‏شود که بسیار مفید و رضایت‏‌بخش است. این تکنیک‌‏ها هر روز درمسیر تکامل پیش می‌‏روند و تاکنون نتایج امیدبخش بسیاری به دست آمده است.

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید

2 × 1 =